کیمیای قلم

در اتوبان تبلیغ کنسرت رستاک را دیدم از دوستانم شنیده ام که هزینه بلیت این کنسرت حول و حوش 50 هزار تومان است. با خودم گفتم منی که از نظر مالی تامین هستم و نگران بالا و پایین شدن قیمت ها نمی شوم نمی توانم چنین هزینه ای را تقبل کنم پس این تبلیغ برای چند درصد مردم زده شده است. مگر تبلیغات برای معرفی محصولات نیست؟

خب آقای سرمایه داری که بیلبورد ها را اجاره میدهی برای تبلیغ ها، حالا که باید تمام مردم هر روز در اتوبان همت ببینند که کنسرت رستاک فلان روز برقرار است و عده قلیلی هم قرار است بروند و از اجرای زنده شان لذت ببرند. خب! قبول! این را همه فهمیدند. می شود حالا پنیر خرده هم تبلیغ کنی، پای مرغ هم، فروشگاه های لباس دست دوم فروشی را! هم تبیلغ کنید. خب بگذارید همه مردم هم این چیز ها را ببینند. نه کسی از پنیر خرده خریدن احساس حقارت کند و نه کسی فکر کند که اوضاع شهر همان خانه های دوبلکس  سریال های صدا و سیما است.

تنها افسوسم این است کاش نسل ما همان اول انقلاب هم بود، قطع به یقین نمی گذاشتیم این انقلاب به دست شماهایی بیفتد که تمام روحیه انقلابی گری، قناعت را در این دو دوره 8 ساله حکمرانیتان از بین بردید.

 پی نوشت: مدتی است گیر داده م به تبلیغات اتوبان ها. انگار ویترین سرمایه داری ای است که مدیران ما را در برگرفته!