از آن زمانی که وارد دنیای سیاست شدم چه در برخورد با نظرات عوامانه تئوریزه شده در تاکسی­ها و یا نظرات تخصصی گفته­شده در مطبوعات و رسانه­ها، هیچ وقت نتواستم به سیاستمداری دل ببندم و او را از صمیم قلب دوست بدارم و همیشه­ی خدا هم به سینه چاکان خاتمی در دبیرستانمان غبطه می­خوردم که به راحتی قربانش هم می­رفتند!

احمدی نژاد را به خاطر اقتدارش در مجامع بین المللی می­ستایم. به خاطر این که بازگو کننده جملاتی از حضرت امام است که بعد از ایشان و به غیر از رهبر معظم انقلاب، از هیچ سیاست مداری نشنیده­ام، دوست دارم. احمدی نژاد را به خاطر اعتماد به نفس عزت­مند انقلابیش، در مساله رژیم اشغالگر قدس و طرح مساله هلوکاست تحسین می­کنم و همچنین از حاضر جوابی­هایش لذت می­برم.

جناب آقای دکتر احمدی نژاد، رییس جمهوری که شبانه روزت برای آنان که امام یک مویشان را با تمام کاخ نشینان معاوضه نمی­کرد؛ می­گذرد. تولدت مبارک.

رییس جمهورِ ملت ایران، خدا قوت!

پی نوشت: مسائل اصلیِ زیادی برای افتخار کردن به رییس جمهورمان وجود دارد، مسائل فرعی را بزرگ نکنیم.