سخنرانى ، در جمع اقشار مختلف مردم (تذكر به بنى صدر، نهضت آزادى و فريب خوردگان(
زمان: صبح 1 تير 1360/ 19 شعبان 1401
مكان: تهران، حسينيه جماران
موضوع: عزل بنى صدر و پيامدهاى آن- هشدار و نصيحت به فريب خوردگان گروهكها- تذكر به گروه نهضت آزادى
حضار: اقشار مختلف مردم، پرسنل پايگاه چهارم نيروى هوايى، اعضاى بسيج خمينى شهر، اعضاى دفتر تبليغات قم، اهالى دامغان، فرهنگيان مسجد سليمان
…
توصيه و نصيحت به بنى صدر
من الآن هم نصيحت مىكنم آقاى بنى صدر را به اينكه نبادا در دام اين گرگهايى كه در خارج كشور نشستند و كمين كردند بيفتيد، و اين آبرويى كه از دست داديد بدتر بشود.
من علاقه دارم كه تو بيشتر از اين خودت را تباه نكنى. من علاقه دارم كه همه اشخاصى كه در اين مملكت زندگى مىكنند يك زندگى انسانى- الهى باشد. نبادا يك وقت در دام اشخاصى بيفتى كه اين ملت آنها را سر تا پا شناخته است؛ و آنها از تو پشتيبانى كنند و تو هم در دام آنها بيفتى؛ كه هم دنيا به باد رفته است تا آخر، و هم آخرت. اگر نصيحتهاى من را گوش كرده بودى، اين مسائل پيش نمىآمد. لكن نگذاشتند؛ آنهايى كه به تو اظهار علاقه مىكردند آنها به اسلام علاقه نداشتند؛ و تو را كشاندند به جايى كه تباه كردند، بيش از اين خودت را تباه نكن؛ به دام اين اشخاصى كه مثل اژدها دهان باز كردهاند تا همه حيثيت تو را به باد فنا بدهند و ببلعند نيفت. چنانچه توبه كنى و برگردى و علاقه خودت را از اين گروههاى مفسد، فاسد، جنايتكار، سلب كنى، و در يك كنارى بنشينى مشغول تصنيف و تأليف بشوى، صلاح تو است. اگر شما آن نصيحتى را كه آن روز من با حال بيمارى در بيمارستان به شما كردم گوش كرده بوديد، امروز اين طور نبود و مننمىخواستم باشد؛ آن روز من [در] يكى از حرفها، كه اساس همه گرفتاريهاى بشر است، تنبه دادم كه حُبُّ الدُّنيا رَأْسُ كُلِّ خَطيئَة «1» تمام خطاهايى كه از ماها صادر مىشود روى اين حبّ نفس و جاه و مال و منال است؛ اگر اين كلمه را گوش كرده بوديد و هواهاى نفسانى را زير پا گذاشته بوديد، اين طور نمىشد كه همه گروهها، همه دوستان شما، از شما منفصل بشوند، الّا اين گروههايى كه مىخواهند شما را آلت دست قرار بدهند و به مقاصد خودشان برسند. دوستهاى درجه اول شما پشت بشما كردند.
گروههايى كه با شما بودند و براى شما شعار مىدادند پشت به شما كردند. و اين دليل اين بود كه شما قدرت سياسى نداريد، بزرگتر دليل اين است كه انسان يازده ميليون «2» رأى را تباه كند! اين گذشت و ناگوار گذشت، من نمىخواستم اين طور بشود. لكن باز براى هر كس، هر كار بكند، جاى توبه هست. درِ توبه باز است. رحمت خدا واسع است. شما توبه كن و يك قدم طرف خدا برو و پشت به هواى نفسانى بكن، خداوند مىپذيرد تو را. آبروى تو را اعاده مىدهد. حيثيت تو را اعاده مىدهد.
…
خداوند همه ما را از شرّ خودمان نجات بدهد خداوند همه مارا به راه راست خودش هدايت كند. خداوند كشور ما را از شرّ اجانب نجات بدهد.
و السلام عليكم و رحمة اللَّه
صحيفه امام، ج14، ص: 492-3