تبليغاتX
کیمیای قلم

باز شد دولای در

      گربه ای به سمت گوشت ها پرید  

                     آسمان درید

                           کودکی دست به چشم های خود کشید

وای !

      باد!

       این چه وقت آمدن به خانه بود

                       مادرم نبود،

                          تو مگر غربیه نیستی؟

 


پی نوشت: همه گربه ها را باید کشت، کودکان بی تقصیرند!


+ نوشته شده توسط ریحانه ذوالفقاری در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388 و ساعت |

بر در کلاس

به چند چشم بی گناه

به چند چشم پر شرر

به چند چشم پر ز خواب

چشم دوخته

باز روز دیگری است

فکر می کند، تساوی نگاه

بین چشم های کودکانه شان

چه کار مشکلی است



پی نوشت : معلمی کار سختی است، خیلی سخت و خوش به حال معلم های خوب!

روز تمام معلم های خوب مبارک.


+ نوشته شده توسط ریحانه ذوالفقاری در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388 و ساعت |

 هر دو رنگی آسمان خواهد بماند

هر هوایی، هر سری در هر زمانی خسته جان و بی نشان بر جای ماند

هر چه بادا باد!

 

سبز باشد در بهار و ریشه اش خاکی

درخت سربلند کاج

سبزی پاییزی اش هم در زمستان و بهاران باز ماند

هر چه بادا باد!

 

خنده ها و گریه های بی صدا

باشد طنین افکن به دنیا

فرق، بین اشک و لبخندی نماند

هر چه بادا باد!

 

هر چه بادا باد!

انسان، آدم و آدم به انسان باد

لیک می دانم و میدانی

خدا، تنها خدا باید بماند!

 

هر چه بادا باد!

ریحانه ذوالفقاری



پی نوشت ندارد !


+ نوشته شده توسط ریحانه ذوالفقاری در شنبه پنجم اردیبهشت 1388 و ساعت |